Marianne van den Heuvel ontwierp het"Pauze-teken". Dit is wat zij zei zegt over het monument:

"Ik realiseerde me dat er nooit rust is voor achterblijvers.
Erger nog, er kan nooit rust zijn.
Maar toch .... er zou een "halte" moeten zijn, waar je - al is het maar
voor 5 minuten - kunt pauzeren.
De "halte-gedachte" bleef mij bezighouden.
En naarmate ik me er meer in verdiepte, wist ik zeker dat ik dat element
toe wilde passen in mijn ontwerp.
Een halte of een tempeltje, waar je even met je gevoel kunt rusten.
Kunt herdenken ook.
Er dienden zich al snel nog meer vorm-elementen aan.
Vier pilaren.
Vier pilaren die staan voor de windrichtingen.
Vermisten zijn in alle delen van de wereld verdwenen.
Een belangrijk element.
Een dak om even onder te schuilen.
Een rond dak, want met die cirkel kon ik vertellen over het doorgaan
der dingen. Over zaken zonder begin of eind.
Eenmaal schetsend wilde ik ook een roos.
Een roos die staat voor eeuwige liefde.
Ik situeerde de roos in het hart van de grondplaat onder het gat in het
ronde "dak".
Op de roos zal altijd daglicht te zien zijn en zal door de opening in de
dakplaat de roos door het hemelwater bevochtigd worden.
Bovendien zijn er door de ingegraveerde roos altijd bloemen bij dit gedenkbeeld